سازمانیابی دانشجویی

انعکاس مبارزات دانشجویان و بحثهایی پیرامون تشکلهای مستقل دانشجویی در ایران

پیرامون شروع بکار مجدد گروه وبلاگهای جمهوری شورایی

پیرامون

شروع بکار مجدد گروه وبلاگهای جمهوری شورایی

بازدید کننده گان گرامی!

گروه وبلاگهای " جمهوری شورایی"، طی دو هفته آتی، فعالیت عادی خود را از سر خواهد گرفت. علل تعطیلی موقت فعالیت این گروه، پیش از این طی یادداشت منتشره در وبلاگ جمهوری شورایی و برخی وبلاگهای دیگر، به اطلاع خواننده گان رسیده بود.

در دوره جدید کار وبلاگهای نامبرده، برخی تغییرات ضروری صورت خواهند گرفت:

1- مسئول گروه وبلاگهای جمهوری شورایی تلاش میکند، حتی المقدور نظم معینی در موعد به روز شدن وبلاگها بوجود آورده، دنبال نمودن مطالعه مطالب این وبلاگها برای مخاطبین خود را، قابل پیش بینی و ساده تر سازد.

2- وبلاگ " جمهوری شورایی" در نشانی سابق آن، یعنی www.j-shoraii.blogspot.com تعطیل شده، در نشانی جدیدی یعنی www.j-shoraie.blogspot.com در شکل و فرم سابق، ادامه می یابد. دلیل این اقدام، عدم دسترسی مسئول وبلاگ به نشانی قدیم، بدلیل تغییر آدرس ای- میل این وبلاگ است. اگر دوستان خواننده راهی برای بازپس گرفتن ای – میل سابق این وبلاگ از مؤسسه یاهو میشناسند و یا نوعی ارتباط با آن را برای دراختیار گرفتن مجدد نشانی قدیمی سراغ دارند، میتوانند با استفاده از نشانی جدید این وبلاگ، نگارنده را از نظر مفید خود مطلع سازند. با تشکر پیشاپیش از هرگونه کمک در این زمینه و در صورت تمایل، معرفی او چه بعنوان فرد و یا شرکت اینترنتی به خواننده گان این وبلاگها.

وبلاگ جمهوری شورایی در نشانی سابق، بمثابه آرشیو مطالب این وبلاگ از تاریخ تأسیس آن در 6 آوریل 2005 تا 16 شهریور 1386- 7 سپتامبر 2007 مقرر شده، لینک آن در ستون راست و قسمت بالای وبلاگ جدید جمهوری شورایی قابل دریافت است. برای دسترسی به هر مطلبی از وبلاگ سابق تا تاریخ فوق، نام مطلب و یا عنوانی شبیه آن را در قسمت مستطیل سفید در سمت چپ و قسمت بالای وبلاگ قدیمی وارد نموده، سپس در کنار آن و بر محل BLOG DURCHSUCHEN کلیک کنید. در اینصورت مطلب مزبور و یا لیستی از مطالب، که مقاله مورد جستجو نیز در آن میان است، ظاهر میگردد.

نشانی ای – میل سابق که از حدود 4 ماه پیش، از سوی مسئول وبلاگ پاک شده است:

damawand158@yahoo.de

نشانی ای- میل جدید گروه وبلاگهای جمهوری شورایی:

pouyane50@yahoo.de

3- برخی از وبلاگهای سابق در یکدیگر ادغام شده، همچنین وبلاگهای جدیدی تأسیس خواهند شد. این موارد عبارتند از:

- وبلاگهای " نفتگران"، " سازمانیابی دانشجویی" و " ضد فاشیست" در وبلاگ جمهوری شورایی ادغام گشته، پس از مدت معینی از شبکه اینترنت پاک خواهند شد. این تغییر شامل وبلاگ سابقاً گشایش یافته، اما شروع به کار نکرده " تاریخ جدید ایران" نیز میگردد.

- وبلاگهای جدید زیر به مجموعه موجود اضافه میشوند:

1- وبلاگ " کشور". هدف از تأسیس این وبلاگ، مبارزه نظری منظم و سازمانیافته با نفوذ و عملکرد گرایشات ارتجاعی- قومی در جنبش چپ ایران است. این به ویژه به تبلیغات مخرب قومی از سوی گروه یدی شیشوانی ( موسوم به: اتحاد فداییان کمونیست) و کومه له ( جناح ابراهیم علیزاده )، همچنین برخی سایتهای خبری بزرگ، نظیر " پیک ایران"، "اخبار امروز"، " عصر نو" و " بروسکه" در خارج از کشور، مربوط میگردد.

2- به وبلاگ " پیک بهمن"، که پیش از این تأسیس یافته، اما شروع بکار نکرده است، وظیفه جدیدی واگذار میگردد. منظور از این تغییر، جمع آوری و کار بر روی کلیه مطالب و مدارک مربوط به تاریخ سازمان جریکهای فدایی خلق ایران، بمنظور تسهیل امر نگارش خلاصه ای از تاریخچه سازمان است. این بویژه برای نسل جوان کمونیستهای کشور که با سرعت در حال بر دوش گرفتن وظایف سیاسی خود هستند، اهمیت مبرم دارد.

هدف اولیه از گشایش وبلاگ " پیک بهمن"، ترویج نظریات رفیق بیژن جزنی اعلام گردیده بود. در دوره آتی، نظریات کلیه بنیانگذاران سازمان، بمثابه جزئی از پروژه نگارش سیستماتیک و علمی تاریخچه سازمان، مورد بحث قرار خواهد گرفت.

3- وبلاگ " اقتصاد مولد". در این وبلاگ پیرامون اخبار و گزارشهایی از وضعیت اقتصادی کشور بحث شده، فکر تبدیل اقتصاد غیر مولد و دلالی اسلامی به اقتصاد مدرن و مولد، ترویج خواهد شد.

4- وبلاگ " شوروی". در این وبلاگ مدارک و اطلاعاتی از وضعیت اقتصادی- اجتماعی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، کیفیت زندگی شهروندان این کشور و شرایط بین المللی در دوره موجودیت آن جمع آوری و مورد بحث واقع میگردد. وبلاگ شوروی همچنین نظریات و اقدامات ارتجاعی جریانات ضد شوروی در اپوزیسیون ایرانی را بررسی کرده، خصومت ورزی با شوروی را در گذشته، بمثابه اقدامی ضد کارگری، علیه جنبش عدالتخواهی و صلح طلبی در جهان، و همدستی- بعضاً آگاهانه- با امپریالیسم افشاء خواهد نمود. این واقعیتی انکار ناپذیر است که کلیه جریانات ضد شوروی در چپ ایران، به سهم خود، در ایجاد شرایط گسترش ترور و جنگ و بی عدالتی کنونی در جهان مسئول هستند.

با تشکر از بازدیدهای تاکنونی شما و امید به حفظ این رابطه در دوره جدید فعالیت گروه وبلاگهای جمهوری شورایی

اکبر تک دهقان

25 آذر 1386 – 16 دسامبر 2007

+ نوشته شده توسط اکبر تک دهقان در یکشنبه نهم دی 1386 و ساعت 2:13 |

اطلاع به بازدید کننده گان

بازدید کننده گرامی!

توجه شما را به مطالعه یادداشتی در نشانیهای زیر جلب میکنم.

http://j-shoraii.blogspot.com/2007/09/blog-post_06.html

http://behkish.blogfa.com/post-42.aspx

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

+ نوشته شده توسط اکبر تک دهقان در جمعه شانزدهم شهریور 1386 و ساعت 0:44 |

محکومیت باج گیری از دانشجویان

محکومیت باج گیری از دانشجویان

19 مرداد 1386- 10 اوت 2007

دستگاه قضایی رژیم اسلامی، عاقبت بعد از یک ماه شکنجه و عذاب دانشجویان بازداشت شده در آستانه 18 تیر، آخرین گروه از آنان را ظاهراً آزاد کرد. مأمور مربوطه اما پیرامون اینکه چرا امنیت گروهی از مردم را در شهر و کشور خود سلب کرده و آنها را بمدت یک ماه به دست گرگان گرسنه 209 سپرده، توضیحی نداد. مرتجع وابسته به دستگاه قضایی رژیم، از بخشش بازداشت شده گان به مناسبت سالروز ادعای شیاد بزرگ و راهزن عهد عتیق، محمد تاجر، مبنی بر " پیغمبر" شدن ایشان خبر داد. در صورتی که طبق قوانین همین رژیم پلید هم، زندانی باید زمانی آزاد شود که بیگناهی او محرز شده و رفتار با او هم باید براساس قانون و نه هیچ دلیل و مناسبت دیگری صورت گیرد؛ دانشجوی بازداشتی باید همان روزهای اول آزاد میشد و نه در این و یا آن مناسبت مذهبی- ارتجاعی. طبق اطلاعات تاکنونی، هنوز 3 نفر از دانشجویان پلی تکینک که بهمراه 5 تن دیگر، 3 ماه قبل و به اتهام پوچ توهین به مقدسات ارتجاعی رِژیم اسلامی بازداشت شده اند، در شکنجه گاه اوین عذاب میکشند.

دانشجویان، نه فقط بدون دلیل بازداشت شدند، بلکه باید وثیقه های 30 تا 50 میلیون تومانی سپرده و آزاد شوند. وثیقه گرفتن از بازداشت شده گان، که چیزی جز باج گیری علنی نیست به یک تاکتیک رایج در این رژیم سرکوبگر تبدیل شده است. بنابه ماهیت بازاری این ماشین جنایت و دزدی، مأمورین حکومت مداوماً مردم را به دستگاه سرکوب بدهکار ساخته، دست و پای آنها را برای تحرکات سیاسی بعدی می بندد. از این رو، آزاد شدن زندانیان به این ترتیب را بهیچوجه نباید نوعی عقب نشینی سیاسی، بلکه بازهم ادامه سرکوبگری در شکل دیگری ارزیابی کرد.

آزادی دانشجویان دستگیر شده، در همان حال با بازداشت گروه دیگری جوانان و فعالین سیاسی و صنفی همراه شده است. در روزهای گذشته، در سه نوبت تهاجم مأموران سرکوبگر به خانه های شخصی و یا محل تفریح و آشنایی جوانان در شهر کرج، بیش از 260 نفر از جوانان و نوجوانان بازداشت شده اند. این رژیم جنایتکار حتی از ارتباطات ساده انسانی نسل جوان برای ایجاد روابط شخصی و خانواده گی مانع میشود.

در روزهای گذشته، ژورنالیست منتقد، سهیل آصفی و در روز 18 مرداد همچنین، 5 نفر از مسئولین سندیکای کارگران شرکت واحد که در اعتراض به بازداشت منصور اسانلو در برابر منزل او تجمع کرده بودند، نیز دستگیر شده اند. رژیم اسلامی به شیوه مزورانه ای برای دو ژورنالیست مریوانی و سنندجی، حکم ضدانسانی اعدام صادر کرده، حال آنها را به تحمل زندان طولانی مدت و مرگ تدریجی راضی میسازد.

کش و قوسهای برخوردهای دستگاه قضایی رژیم اسلامی، نباید کسی را نسبت به موقعیت و شرایط سیاسی کنونی دچار اشتباه سازد. رژیم اسلامی، درتمام دوران وحشیگری خود، هرگز حتی یک قدم واقعی در برابر اعتراضات مردم عقب نشینی نکرده است؛ از آنجا که توده های مردم دارای سازمانیافتگی مستقل و قدرتی که حکومت اسلامی را در عمل به عقب براند نیستند. بجای دلخوش شدن به پیروزیهای خیالی، باید با تمام توان دست به سازماندهی خود زد. تنها تشکلهای توده ای و سیاسی، که قادر به عضوگیری بوده و مردم را در صفوف خود متشکل سازند، رژیم اسلامی را وادار به اتخاذ سیاست عقب نشینی خواهند نمود.

----------------------

سرنگونی رژیم ترور اسلامی - اعلام آزادیهای عمومی - فراخوان کنگره شوراها

کنگره شوراها یک کنگره عمومی است، که در لحظات سرنگونی رژیم اسلامی، از تجمع نماینده گان شوراها، سندیکاها و اتحادیه ها، کمیته ها، نهادها و ارگانهای صنفی و دموکراتیک همه اقشار و طبقات سهیم در سرنگونی رژیم اسلامی، در داخل کشور تشکیل میگردد. این کنگره، از قدرت گیری سازمان مجاهدین و مدافعین رژیم پهلوی، بمثابه جریانات ارتجاعی و سرکوبگر ممانعت بعمل آورده، راه سوء استفاده از خلاء قدرت برای شروع کشمکشهای قومی، توسل به تخریب و انتقام جویی را سد نموده، خطوط کلی نظام سیاسی آتی را روشن ساخته، موعد انتخابات ارگانهای دائمی در کشور را معین میکند.

--------------------

طرح اولیه قطعنامه هایی برای ارائه به کنگره شوراها

www.toumaj.blogfa.com

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

+ نوشته شده توسط اکبر تک دهقان در جمعه نوزدهم مرداد 1386 و ساعت 16:46 |

بی خبری کامل از منصور اسانلو

بی خبری کامل از منصور اسانلو

21 تیر1386- 12 ژوئیه 2007

از سرنوشت منصور اسانلو، رئیس هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد، که عصر روز 19 تیرماه توسط دسته جات ترور رژیم اسلامی در خیابان ربوده شد، همچنان هیچگونه اطلاعی در دست نیست. نه فقط خانواده و دوستان او، خبری از وضعیت بازداشت او بدست نیاورده اند، بلکه مسئولین قضایی رِژیم اسلامی هم از هرگونه اظهارنظری در این زمینه خودداری میکنند. هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد هم اینک در حال آماده سازی برگزاری مجمع عمومی دوم این تشکل که طبق اساسنامه آن، هر 2 سال یکبار برگزار گشته، مسئولین جدید این سندیکا را انتخاب میکند، میباشد.

منصوراسانلو در روزهای اخیر از مسافرت به کشورهای انگستان و بلژیک و سخنرانی پیرامون شرایط کارگران ایران در مجامع کارگری بین المللی به تهران بازگشته بود. رژیم اسلامی احتمالاً موضوع مسافرت خارج از کشور او را بهانه و فرصتی برای جلوگیری از برگزاری مجمع عمومی دوم و ایجاد اختلال در ادامه فعالیتهای معمولی این تشکل مستقل کارگری قرار میدهد.

بازداشت منصور اسانلو، در کنار تشدید همه جانبه سرکوب علیه همه عناصر و نیروهای معترض، درعین حال تصویری از موقعیت کنونی رژیم اسلامی بدست میدهد. شورش ناگهانی مردم در اعتراض به افزایش قیمت بنزین و مایحتاج زندگی، تحت عنوان سهمیه بندی آن، به روشنی نشان داد، که نفرت مردم میتواند بناگهان و بدون امکان مقابله رژیم اسلامی با آن، حتی در پایتخت سربلند کرده، بسرعت در اشکال خشمگینانه ظهور کند. عدم وجود یک اپوزیسیون انقلابی و هیچگونه سازمانیافتگی سیاسی در داخل، که جامعه کاملاً به آن آگاه است، مردم را بطور اجتناب ناپذیری به دفاع فوری از زندگی خود، ابراز سریع نارضایتی و ابتکارات ناگهانی سوق میدهد. توده های مردم با آگاهی به فقدان قشری از سازمانگران باتجربه و باقیمانده از نسل گذشته، و عدم توانایی انجام یک مبارزه سازمانیافته که ایجاد تشکلهای جدید به این منظور خود به زمان نیاز داشته، در این رژِیم به کشتارهای فعالین و رهبران آتی می انجامد، به روی آوری به شورشها و خیزشهای فوری تمایل پیدا میکنند. مطمئناً هر یک از شورشهای صورت گرفته، قادر به سرنگونی رژیم اسلامی نیست، اما واقعیت قیام 57 بخشی از خود- آگاهی مردم ایران را تشکیل داده، امید به شکل گیری یک قیام بزرگ و ناگهانی از پس شورشهای شکست خورده، مداوماً رشد میکند. شورشهای کنونی از یک طرف، خود- انگیخته و فاقد سازمانیافتگی سیاسی است، از سوی دیگر اما شورش کننده گان از وضعیت بحرانی کشور و خاورمیانه و نارضایتی عمیق همگانی شناخت داشته، اقدام خود را پیشروی به سوی فرارسیدن شورش آخر میبینند.

بازداشت منصور اسانلو، از مجموعه شرایط سرکوب و وضعیت عمومی جامعه جدا نبوده، نشانه جدیدی از تهاجم به بدیهی ترین حقوق مردم است. اینکه وضعیت جامعه و نتایج فشارهای کنونی به مردم، در کوتاه مدت به کجا خواهد انجامید، روشن نیست. اما روشن است که بموازات عنان گسیخته گی هر چه بیشتر رژیم اسلامی، مقاومتهای مردم، برخلاف دهه 60، گسترش یافته، بازهم در اشکالی نظیر دوره اخیر سرباز خواهد کرد.

----------------------------

شماره حساب بانکی برای کمک مالی به کارگران اخراجی شرکت واحد تهران

بانک ملی ایران- تهران شعبه پل تهران نو، کد بانک 134، حساب قرض الحسنه شماره 732280 به نام آقایان: داوود نظری، ابراهیم مددی و ناصر غلامی. از هر بانکی در خارج از کشور میتوان با پرکردن فرم مخصوص، مستقیماً به شماره حساب فوق، پول واریز کرد. همچنین با انعقاد قرارداد ثابت با بانک، میتوان به ارسال منظم پول، چه ماهانه و چه 2 یا 3 ماه یکبار، به حساب فوق اقدام نمود.

---------------------------------------

سرنگونی رژیم ترور اسلامی - اعلام آزادیهای عمومی - فراخوان کنگره شوراها

--------------

طرح اولیه قطعنامه هایی برای ارائه به کنگره شوراها

www.toumaj.blogfa.com

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

+ نوشته شده توسط اکبر تک دهقان در پنجشنبه بیست و یکم تیر 1386 و ساعت 21:40 |

تمرین شجاعت

تمرین شجاعت

هشت سال از خیزش انقلابی نسل جدید در 18 تیر سال 78 سپری گشت

برای نخستین بار پس از دهه هولناک کشتارهای دسته جمعی، نسل جدید و مردم معترض، در 18 تیر ماه سال 1378، دست به تعرض زده، رژیم اسلامی را در کوچه و خیابان به مصاف طلبیدند. این قیام خودبخودی قادر نشد توده های میلیونی را به حرکت در آورده، حکومت تبهکاری و درنده خویی را به عقب براند. خیزش نسل جدید کشور اما طی 6 روز مبارزه ای رو در رو، روح جسارت وعمل مستقیم را بر کالبد بی جان جامعه کوفته و شکست خورده دمید. شورشهای کنونی توده های بجان آمده در کشور، که علیه هجوم رژیم و سرمایه داران به سطح ناچیز معیشت خود بپا خواسته اند، ادامه باروری نهالی است که در روز 18 تیر سال 78 از زیر تلی از خاکستر ناشی از حکومت سالها ترور و وحشت جوانه زد.

جنبش دانشجویی هم اینک دچار عقب نشینی و ناچار به تحمل خسارات سنگینی شده است. این به از دست رفتن امکانات فعالیت علنی، تعلیق، اخراج و بازداشت صدها دانشجوی مبارز برمیگردد. جناح پیشرو در دانشگاههای کشور، قادر نشد دوره جدایی اجتناب ناپذیر از وابستگی به جناح اصلاح طلبان ( انجمنهای اسلامی ) و همزمان با آن، تهاجم رژیم برای تحقق " انقلاب فرهنگی" جدید آن را، به مسیر تأسیس سازمانهای مبارز دانشجویی سوق دهد. روشن است، مبارزات دانشجویی بدون تشکلهای مستقل و توده ای راهی برای پیشروی در برابر خود ندارد.

در آغاز نهمین سال فرارسیدن روز 18 تیر 78، که بحق در کنار 16 آذر سال 32 به نقاط عطف تاریخ مبارزات انقلابی مردم ایران تعلق دارد، باید تمرکز همه نیروهای آگاه و فعال در دانشگاهها، برای ایجاد تشکل مستقل سراسری، در صدر وظایف فعالین دانشجویی قرار گیرد.

--------------------

خواننده گرامی!

در صورت علاقمندی، توجه شما را به مطلبی در نشانی زیر، تحت عنوان" شانزدهم آذر در شرایطی دیگر"، که در سال گذشته منتشر شد، جلب میکنم:

http://j-shoraii.blogspot.com/2006/12/blog-post.html

--------------------

سرنگونی رژیم ترور اسلامی - اعلام آزادیهای عمومی - فراخوان کنگره شوراها

--------------------

طرح اولیه قطعنامه هایی برای ارائه به کنگره شوراها

www.toumaj.blogfa.com

ــــــــــــــــــــــــــــــ

+ نوشته شده توسط اکبر تک دهقان در یکشنبه هفدهم تیر 1386 و ساعت 0:39 |

ما و تشکلهای توده ای

ما و تشکلهای توده ای *1

ما از ایجاد هر تشکل توده ای در داخل، اعم از کارگری و یا غیر کارگری، کوچک یا بزرگ، روشنفکری و یا گسترده، مدافعین سوسیالیسم و یا منتقدین سوسیالیسم که بر حداقلی از نظامات دموکراتیک و استقلال از رژیم فاشیستی سرمایه و جناحهای آن متکی بوده، از حقوق سیاسی- اقتصادی- فرهنگی، فردی و یا اجتماعی اعضاء خود و سایر توده های مردم دفاع کند، در همه حال بی قید و شرط و بی چشم داشت، بطریق شخصی، سیاسی، تشکیلاتی، تبلیغی و یا مالی، فعالانه و با بکارگیری حداکثر توان عملی خود حمایت میکنیم. ما توده های مردم را به متشکل شدن، متشکل شدن و بازهم متشکل شدن فراخوانده، کمترین پیشروی در این عرصه را بزرگترین موفقیت در هر لحظه برای خلاصی از برده گی رژیم اسلامی میدانیم.

------------------------------

*1- " ما " در عبارت بالا، نه سازمان سیاسی خاصی و یا کمونیستها بطور کلی، بلکه نیروی اجتماعی فدایی در جامعه را مد نظر دارد. اینکه سازمان چریکهای فدایی خلق ایران- اقلیت، هم اینک بصورت یک سازمان واحد وجود ندارد، مانع از موضع گیریهای سیاسی متکی بر تئوری و پراتیک این جریان نمیشود. نظر بالا در اینجا، نظر فردی این نگارنده، اما همچنین پیشنهادی برای ترویج و یا بحث به مدافعین جریان انقلابی فدایی در داخل کشور است.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

+ نوشته شده توسط اکبر تک دهقان در جمعه یکم تیر 1386 و ساعت 22:28 |

لیبرالیسم خیانتکار ایرانی و جنبش دانشجویی

لیبرالیسم خیانتکارایرانی و جنبش دانشجویی

اگر شما تصاویر تهاجم وحشیانه جانیان اسلامی به دانشجویان در دانشگاه امیرکبیر را هنوز ندیده اید، حتماً در اولین فرصت آن را از دست ندهید. وقتی به این تصاویر، که چیزی جز اسناد درنده خویی این دستگاه بربرمنشی نیستند نگاه میکنید، این جملات را از آخرین اطلاعیه*1 جریان باند سیاهی " نهضت آزادی ایران"، این مبتکر اصلی تأسیس حکومت اسلامی فاشیستی در ایران، بخاطر آورید. البته لازم به ذکر است که سردسته این جریان جانی، ابراهیم یزدی، تاکنون چندین بار صریحاً و با افتخار به نقش خود در تأسیس ماشین آدم کشی اسلامی اعتراف کرده است. نکته زیر از اطلاعیه اخیر این جریان تبهکار، که در یک انقلاب مردمی، شایسته چیزی حسابرسی و نابودی کامل نیست، نقل میگردد.

... " در اين راستا ضرورت دارد که مسوولان قوه قضاييه با اعمال صريح و سريع قانون اجازه ندهند که عده يي به بهانه بروز تخلفي احتمالي، با راه اندازي گروه هاي فشار، درخواست هاي غيرمنطقي و مخالف منافع ملي شان را مطرح و براي به کرسي نشاندن آنها آشوب بيافرينند..."

درست فهمیدید! ابراهیم یزدی لاجوردی صفت، از سرکوبگران میخواهد که " با اعمال صریح و سریع قانون"، یعنی قانون یک رژیم ترور فاشیستی، جریانات مبارز در دانشگاهها را به شدیدترین وجهی سرکوب کنند. امروز هم که در دانشگاهها، اقدام دیگری، بجز عمل به رهنمودهای این جریان خیانتکار حرفه ای صورت نمی گیرد.

نسل کنونی مبارزین چپ، باید هر چه زودتر از محافل ارتجاعی، ضدکمونیست و ضدانقلابی موسوم به " انجمن اسلامی " فاصله گرفته، تمام نیروی خود را صرف ایجاد یک سازمان کمونیستی و سراسری، متشکل از انقلابیون حرفه ای کند. دارودسته تروریستی " نهضت آزادی ایران" و نهاد دانشجویی آن، " انجمن اسلامی"، چیزی جز ابزارهای کند ساختن، کنترل و به بیراهه بردن مبارزات دانشجویی نیستند. ملاقات اخیر این به اصطلاح منتخبین دانشجویان دانشگاه امیرکبیر با " کروبی"، یکی دیگر از عناصر اصلی این رژِیم جنایتکار، مؤید این حقیقت است.

--------------------------------

توضیح از وبلاگ جمهوری شورایی

*1- اطلاعیه جریان اسلامی " نهضت آزادی ایران"، تحت عنوان " پی آمد رادیکالیسم در دانشگاهها" که از سوی خبرگزاری رژیمی ایلنا در 19 اردیبهشت سال جاری، با عنوان " هشدار به فعاليت گروههاي اولتراچپ" منتشر شده است. در نشانی زیر، اصل اطلاعیه از سایت این جریان ارتجاعی نقل میگردد.

http://www.nehzateazadi.org/bayanieh/86/86_b_2014.htm

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

+ نوشته شده توسط اکبر تک دهقان در شنبه پنجم خرداد 1386 و ساعت 22:1 |

" چپ " و " چپ انقلابی"

" چپ " و " چپ انقلابی"

خواننده گرامی!

در بحث کوتاه زیر، توضیح مفاهیم " چپ " و " چپ انقلابی "، بر زمینه شرایط ایران از آغاز انقلاب مشروطیت تا شکست انقلاب بهمن مبتنی بوده، بحثی عام برای همه کشورها و همه دورانها نیست.

" چپ" بمثابه یک جریان، بطور کلی، معادل ترقیخواهی در جامعه سرمایه داری، بطور خاص، معادل مبارزه برای سوسیالیسم است. چپ در مفهوم خاص و دقیقترین بیان، همان "چپ انقلابی"، یعنی تئوری و پراتیک انقلاب اجتماعی، مارکسیسم- لنینیسم[ بلشویسم] و بخشی از طبقه کارگر مدرن محسوب میگردد. هر نوع دیگری از چپ، حتی مسلح به عبارات و ادبیات سیاسی رایج، نظیر " تروتسکیسم"، " مائوئیسم"، " سوسیالیستهای انقلابی"، " جمهوری سوسیالیستی"، " سوسیالیستها"، " کمونیسم کارگری"، " گرایش رادیکال سوسیالیستی"، " لغو کار مزدی"، "چپ رادیکال"، " چپ کارگری"، " سوسیالیسم از پایین" و " چپ نو"، مطرح در فضای سیاسی ایران، بیان محتوایی جز گرایشی از لیبرالیسم بورژوایی نبوده، تفاوتی ماهوی با مفهوم کلاسیک "چپ انقلابی" دارد.

تفاوت اصلی تئوری و پراتیک چپ انقلابی، که تام و تمام بر سنت انقلاب اکتبر و انقلابات توده ای متأثر از آن در جهان استواراست، با هر نوع دیگری از چپ، در نوع برخورد عملی با دستگاه دولتی بورژوایی و هویت یابی خود با جنبشهای انقلابی در قرن بیستم است. تنها در اینجا است که مبارزه انقلابی کمونیستی و متشکل میتواند عرض اندام کرده، گامی عملی در مبارزه، در مفهوم چپ انقلابی بردارد. شرط دست یازیدن به چنین مبارزه ای اما، ایجاد تشکلی مبارز و فعال از انقلابیون حرفه ای است. درگیری مستقیم با دستگاه دولتی بورژوایی، تلاش برای عقب راندن و سرنگونی انقلابی آن، هسته اصلی و خصلت نمای هویت سیاسی چپ انقلابی است. نگارش مقالات اعتراضی، تظاهرات مجاز در پناه دولتهای سرمایه داری و فعالیت فردی قانونی، هنوز به پراتیک چپ انقلابی تعلق نداشته، بلکه جزئی از پراتیک چپ بطور کلی، بمثابه ترقیخواهی در جامعه سرمایه داری را شامل میگردد.

چپ انقلابی بمثابه یک نیروی سیاسی، پیشروترین کارگران آگاه و روشنفکران انقلابی را در برمیگیرد. این گروه از مبارزین پیگیر، حتی ادامه حیات و زندگی فردی خود را با موجودیت نظام سیاسی حاکم در تناقض دیده، راهی بجز مبارزه رودر رو و حرفه ای با وضع موجود ندارند. کسب یک موقعیت شغلی- اجتماعی بورژوایی، برای عناصر این گروه بسختی و تنها بطور استثنائی مقدور است. آنها نه خود مایل و نه قادر به پذیرش نظام برده گی سیاسی- اقتصادی حاکم هستند. علاوه براین، بورژوازی در محیط تولید و یا بوروکراسی، قادر به تحمل آنها نبوده، ادغام این نیروی انقلابی در نظامات موجود غیرممکن میگردد. از این طریق، برای این گروه از جسورترین و سازش ناپذیرترین مخالفین نظم سرمایه داری، راهی جز توسل به یک مبارزه انقلابی برای درهم شکستن رژیم سیاسی حاکم باقی نمیماند. این آن نیرویی است که قادر است بمثابه انقلابیون حرفه ای، سخت ترین شرایط مبارزه مخفی را تحمل کرده، مستقیماً دستگاه دولتی ارتجاعی را به مصاف طلبد. این نیروی معترض، جوهر تاریخاً انقلابی اعتراضات هر روزه کارگران علیه سرمایه داران را منعکس کرده، آن را به سطح نفی کامل نظام سرمایه داری ارتقاء میدهد. از آنجا که این نیرو، بر نقش تاریخی طبقه کارگر آگاه است، تلاش میکند، هر مبارزه و اعتراض کوچکی را به مبارزه با رژیم سیاسی سرمایه داران سوق دهد.

یک حزب انقلابی چپ توده ای، با اندکی چشم پوشی در عین حال، حاصل ائتلاف فعالترین و سازش ناپذیرترین مخالفین سرمایه داری از یک طرف و توده های کارگر از سوی دیگر است. بدون وجود چنین پروسه واقعی در جامعه، در نتیجه عملکرد اتوماتیک " ضرورت" ها بطور کلی، طبقه کارگر قادر به کسب استقلال سیاسی و ایجاد تشکل سیاسی- طبقاتی خود نیست. همچنانکه هر نسلی از کارگران، حاصل بازتولید آن توسط نسل پیشین است، هر نسلی از پیشروترین انقلابیون هم به موازات فعل و انفعالات طبقه کارگر، خود را عمدتاً از نسل گذشته خود بازتولید میکند. توده های کارگر و کمونیستهای مستعد مبارزه متشکل و انقلابی، هر یک تاریخ خود را دارند. اما آنها به موازات و درکنار یکدیگر و در رابطه ای ارگانیک، از دوران اولیه تا فرارسیدن شرایط تشکل حزبی رشد میکنند. از این رو، جنبش کارگری- کمونیستی، علیرغم وجود گرایشهای سیاسی کارگران آگاه، روشنفکران انقلابی و توده های کارگر اما، دارای تاریخ واحدی بوده، بخشهای مختلف آن، به یک پیکره کم و بیش یکدست تعلق دارند.

پیدایش لایه ای از پیشروان انقلابی در هر جامعه ای، از نوع توسعه اقتصادی- اجتماعی و مراحل خاص هر دوره ای تبعیت میکند. نیروی سیاسی انقلابی، در هر شرایط و موقعیتی شکل نمیگیرد. همچنانکه امروز در جامعه ایران، یک نیروی سیاسی انقلابی شکل گرفته و قوام یافته وجود ندارد؛ از آنجا که نضج یابی نسل جدیدی از عناصر آگاه و معترض، از زمینه ها و امکانات پیدایش بسیار نامساعدی برخوردار بود. در تاریخ معاصر ایران، سربرآوردن یک نیروی انقلابی در اولین دور ظهور آن، محصول شرایط گذار جامعه از مناسبات فئودالی به سرمایه داری در دوران آغازین آن، یعنی تشکل سوسیال دموکراسی انقلابی به رهبری حیدرعمواغلی بود. سپس با پیروزی انقلاب اکتبر از یک طرف و شروع جنبش جمهوریخواهی در مقطع تأسیس جمهوری انقلابی گیلان در سال 1922 از سوی دیگر، این نیروی انقلابی در هیئت حزب کمونیست ایران ظاهر گردید. از آغاز جنبشهای اعتراضی دهه بیست شمسی به بعد، بخشی از جناح چپ اتحادیه های کارگری و حزب توده و جناح انقلابی در دولت ایالتی آذربایجان، چپ انقلابی جامعه ایران را میسازند. با شکست جنبشهای کارگری- دموکراتیک در جریان کودتای امپریالیستی 28 مرداد سال 1332، نیروی انقلابی جدید بتدریج در چهارچوب تئوری و پراتیک سازمان چریکهای فدایی خلق ایران سربلند میکند. پس از شکست انقلاب بهمن در دهه 60، به دلایل گوناگونی، جامعه ایران قادر به بازتولید یک نیروی سیاسی انقلابی، بمثابه یک قشراجتماعی، نگشت. جنبشهای اعتراضی کارگران طی دوسال اخیر نیز، هنوز به سطح یک جنبش انقلابی ارتقاء نیافته، از این رو قشر پیشرو آن نیز ظاهر نشده، عدم وجود چنین نیرویی، با روحیات و عادات خاص عناصر آن، و متکی بر سنتهای انقلابی در جامعه ایران کاملاً مشهود است. همچنین بخش اعظم نیروی چپ علنی کنونی در محیطهای مبارزات اقتصادی و دانشگاهها، آشکارا از انتساب خود به مبارزات انقلابی در تاریخ معاصر ایران پرهیز کرده، خواهان کسب موقعیت اپوزیسیون چپ قانونی، یعنی چپ در مفهوم ترقیخواهی، نظیر کشورهای پیشرفته سرمایه داری است.

مبارزه با نظام سرمایه داری، بمثابه یک مبارزه انقلابی، مبارزه ای مستقیم برای جایگزینی دستگاه دولتی موجود با یک نظام شورایی است. نظام سرمایه داری، قبل از هر چیز در وجود بوروکراسی مافوق مردم تبلور یافته، این ساختار سیاسی- نظامی است که شرایط بازتولید جامعه سرمایه داری را تضمین میکند. در انقلاب کمون پاریس درسال 1872، در انقلاب اول روسیه در سال 1905 و همزمان با آن انقلاب مشروطیت همچنین، جهت گیری تأسیس یک نظام شورایی در مرکز مبارزه انقلابی قرار دارد. انقلاب سوسیالیستی اکتبر با عمومیت بخشیدن به نقش شوراها، بطور قطعی تکالیف ناتمام کمون پاریس را به انتها رساند. از این پس، مبارزه طبقاتی انقلابی، بطور خلاصه، مبارزه سیاسی آشکار علیه دستگاه دولتی بورژوایی، بمنظور استقرار یک دولت شورایی است. روشن است این، اشکال و مراحل گوناگون مبارزه، با اهداف اقتصادی و یا مختص یک رشته معین را نفی نمیکند. اما هرگونه نتیجه گیری حقیقی از مبارزات توده ای، که نیروی محوری آن بطور اجتناب ناپذیری طبقه کارگر مستقل است، مقدم بر هر چیز، به تغییرات واقعی در مناسبات قدرت در جامعه گره خورده است.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

+ نوشته شده توسط اکبر تک دهقان در یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1386 و ساعت 6:0 |

شرایط سیاسی کشور و مسئله مبرم!

جبهه کار و آزادی، علیه رژیم اسلامی!

صف مستقل مردم، علیه تهاجم امپریالیستی!

------------------------------------------

+ نوشته شده توسط اکبر تک دهقان در شنبه چهاردهم بهمن 1385 و ساعت 18:8 |

اطلاع به خواننده گان

این مطلب در هفته آینده، تصحیح و تکمیل خواهد شد؛ انتشار آن از آرشیو قدیمی مطالب چاپ نشده، فرصتی برای این اقدام ایجاد نکرد. در این مطلب، در برخی موارد، باید کلمه " گروهبندی"، بر جای کلمه " قشر" بنشیند. همچنین به ویژه گیها و " امتیازات"، روشنفکران در کار مشترک با کارگران کمونیست اشاره شده، اما پیرامون موقعیت و " امتیازات" ، کارگران کمونیست، که باید پس از آن درج گردد، هنوز باقی مانده است؛ و برخی تصحیحات انشایی کوچک دیگر.

+ نوشته شده توسط اکبر تک دهقان در جمعه هشتم دی 1385 و ساعت 6:0 |